Balans is de basis van een gezond en goed bewegend paard. Een paard dat zijn gewicht goed verdeelt, beweegt soepeler, presteert beter en heeft minder kans op blessures. Maar hoe herken je een paard dat uit balans is? En hoe help je hem weer beter bewegen

Tijdens deze kennisroute leer je hoe balans ontstaat en hoe je daar in de dagelijkse training aan werkt. Je ontdekt waarom jonge paarden van nature meer op de voorhand lopen en hoe je stap voor stap meer draagkracht op de achterhand ontwikkelt.

Je krijgt inzicht in horizontale en verticale balans. Je leert hoe een scheve belasting invloed heeft op buiging, nageeflijkheid en beweging, en welke oefeningen helpen om je paard sterker, rechter en meer in evenwicht te maken.

Een paard dat in balans loopt, beweegt meer bergopwaarts, draagt zichzelf beter en leunt minder op de hand van de ruiter. Dat vraagt tijd, kracht en een doordachte training. Tijdens de clinics laten onze experts zien hoe je hier in de praktijk mee aan de slag gaat.

Voor wie?
Deze kennisroute is interessant voor iedere ruiter die zijn paard gezonder en beter wil leren bewegen. Of je nu recreatief rijdt of wedstrijden rijdt, je krijgt praktische inzichten en oefeningen die je thuis direct toepast. Extra interessant voor dressuurruiters, maar waardevol voor iedere discipline.

Wanneer?
Balans is één van de vier kennisroutes tijdens Horse Event. Op zaterdag 12 september volg je de kennisroutes Balans en Paardenmens 2.0. Op zondag 13 september staan Fysieke Ontwikkeling en Gezondheid centraal.

Balans verticaal en horizontaal
Verticale balans gaat over de verdeling van het gewicht tussen de linker- en rechterzijde van het paard. Alleen wanneer het gewicht goed verdeeld is tussen links en rechts, kan een paard het lichaam correct gebruiken en nageeflijk bewegen. Wanneer een paard bijvoorbeeld meer gewicht draagt op de binnenschouder, ontstaat verticale onbalans en wordt correct buigen moeilijker.
Horizontale balans ontstaat op het moment dat een paard daar qua ontwikkeling aan toe is en meer gewicht van zichzelf en de ruiter naar de achterhand leert verplaatsen. Hierdoor wordt het paard lichter in de voorhand en kan hij soepeler, gezonder en meer in balans bewegen.

Jarenlange training
Haal je eens even het beeld voor ogen van een Grand Prix dressuurpaard, bijvoorbeeld Dinja van Liere met Hermès of – wat langer geleden – Edward Gal met Totilas. Paarden die lopen met een sterk ondertredend achterbeen en die oefeningen als pirouettes en passage lijken uit te voeren met twee vingers in de neus. De verzameling die je daar ziet, dat is waar we naar streven in de dressuur. Of een springpaard dat moeiteloos over hindernissen van 1.40 meter lijkt te zweven. Die balans verkrijgen, daar gaat jarenlange training aan vooraf.

Bergopwaarts leren bewegen
Een paard dat in balans loopt, is in staat ‘bergopwaarts’ te bewegen. Dat wil zeggen dat zijn schoft een beetje omhoog komt en zijn achterbenen actief onder het lichaam treden. We streven ernaar dat het paard zichzelf draagt zonder op de ruiterhand te leunen. Dit vereist kracht, van het paard, en om hem die kracht te laten opbouwen, zul je moeten trainen. Hoe die training eruit kan zien, leer je tijdens deze kennisroute.