rijden met beperking Rixt van der Horst

Rijden met een beperking: zweepje en stem als extra been

De parasport is in Nederland steeds meer in opkomst en dat is ook niet zo gek, want ook met een beperking is paardrijden een super leuke sport. Voor sommige aandoeningen kan het zelfs heel therapeutisch werken. Laat Paralympisch dressuuramazone Rixt van der Horst nu net op deze manier begonnen zijn.

Rixt van der Horst vertelt ons dat ze als kind altijd al gek was van dieren en paarden in het bijzonder. “Zoals ieder paardenmeisje wilde ik dus op paardrijden. Mijn beperking heb ik al vanaf mijn geboorte, dus ik weet niet anders en laat paardrijden nu net een goede therapie zijn. Ik ben op mijn vijfde daarom ook begonnen met het rijden op therapeutische basis. Dat was zonder zadel, maar met een soort voltigesingel en iemand die achter mij zat om mij in balans te houden. Dat heb ik twee jaar zo gedaan en toen wilde ik net als andere kinderen op een zadel zitten.”

Regulier gestart

Door het paardrijden en de oefeningen die Rixt doet kan ze zelfstandig op een paard zitten, maar door haar heupprobleem was het de vraag of dat verstandig was op een zadel dat je in een bepaalde houding dwingt. “Gelukkig gaven de artsen groen licht en ben ik serieuzer gaan rijden. Eerst op verschillende paarden en pony’s op de boerderij en toen ik elf was gingen we op zoek naar een eigen pony waar ik wedstrijden mee kon rijden. Ik wist nog niet veel van paradressuur en wilde me daar ook helemaal niet mee identificeren. Ik wilde gewoon meedoen met de rest, dus startte ik in de reguliere sport. In eerste instantie lukte dat wel, maar ik raakte nog wel eens mijn beugels kwijt waardoor ik moest stoppen om ze weer terug te krijgen. In de lagere klasses mag je nog met een zweepje rijden, maar hoe verder ik kwam, hoe meer ik mijn beperkingen tegenkwam.”

Fotograaf Eefje van Griensven

 

Inspiratie

Tot Rixt in 2008 op een advertentie stuitte van het NK Dressuur voor parasporters. “Ik dacht: ‘waarom ook niet…’ Ik heb me opgegeven om te kunnen kijken wat het was. Je zou daar ook gekeurd worden, waardoor je dispensatie kon krijgen in de reguliere sport en dat sprak mij op dat moment aan. Het was toen het jaar van de Olympische Spelen en op dat NK raakte ik zo geïnspireerd dat de droom is gaan leven om daar naartoe te mogen. Op dat moment ben ik me meer gaan toeleggen op de parasport.”

Zweepje als hulpmiddel

In Grade III waar Rixt in uitkomt, mogen de paarden losgereden worden door iemand anders. Zowel thuis als op wedstrijd maakt ze daar gebruik van met haar vaste trainster Chantal. “Chantal kan oplossen wat mij niet lukt. Het paard is dan zeker geen automaat als ik erop stap, maar zij kan wel iets meer doorpakken en rechtrichten. Iets wat voor mij heel moeilijk is, omdat de rechterkant van mijn lijf zwakker is. Ik rijd dan wel met een zweepje als extra hulpmiddel, maar omdat ik deze met mijn rechterhand niet zo gericht kan gebruiken voor de hulpen, heb ik deze meestal in mijn linkerhand. Hierdoor heb ik wel een extra hulpmiddel om een reactie te krijgen, maar het blijft een uitdaging om het paard goed recht te houden.”

Stemhulpen

Ook mag Rixt beugels en laarzen met een magneetje gebruiken om haar voeten in de beugels te houden en is het voor haar toegestaan om stemhulpen te gebruiken. “Naast het zweepje zijn de stemhulpen wel echt heel belangrijk voor mij. Pas toen ik Uniek ben gaan rijden die daar al op getraind was, ben ik daar meer mee gaan doen. Voor het aandraven, verruimen en het activeren van de achterbenen heb ik verschillende geluidjes. Net als voor het achterwaarts trouwens. Ook voor het opstappen heb ik een commando waardoor mijn paard goed langs het krukje komt te staan.”

Fotograaf Eefje van Griensven

 

Geschikte match

Volgens Rixt is het wel lastig om een geschikt paard te vinden. “Niet elk paard is geschikt als parapaard, maar dat is ook voor iedereen weer anders. Iedereen heeft een ander type paard nodig en het is belangrijk dat je de juiste match hebt. Goede gangen, fijn aan de hulpen en bombproof zijn wel de meest voorkomende eisen. Hoewel mijn pony vroeger nog best wel eens aan de ren ging en ik er vaak af ben gevallen. Toch heeft dit mij juist geholpen om een basis te leggen voor het rijden en heeft het mij geleerd dat wanneer iets niet lukt je moet zoeken naar wat dat wel doet. Het is dus zeker niet zo dat een parapaard nooit iets mag doen, maar het moet niet gevaarlijk worden. Na Tokio moet ik helaas weer op zoek naar een nieuw paard, want Findsley gaat dan weer terug naar zijn eigenaar. Het is best spannend en onzeker om weer een nieuwe te moeten vinden. Dus mochten jullie een leuk paard voor mij hebben staan met een mega stap, goede draf, fijne aanleuning en koel karakter dan mag je me altijd een berichtje sturen.”

Begin klein

Het paardrijden heeft Rixt in ieder geval enorm geholpen in haar ontwikkeling en heeft haar veel sterker gemaakt. “Het helpt mij zelfs om in vorm te blijven en als ik een week niet rijd dan merk ik direct dat ik minder balans heb en stijver ben. Denk daarom niet te veel in beperkingen als je echt wilt gaan rijden. Informeer waar je kan en kijk of het iets voor je is. Aan iets onbekends beginnen is spannend, maar praat erover met mensen die er wel ervaring mee hebben. Blijf ook niet klungelen met je beperkingen, omdat je niet wilt meedoen met de parasport, maar vraag die dispensatie aan. Dat kan je zoveel helpen en dit geeft je, geloof mij, meer plezier. Als je een droom hebt, begin klein en zo kom je vanzelf ergens uit. Zo is het bij mij ook begonnen.”

Leuk nieuws! Rixt komt op 19 september naar Horse Event 2021. Dus wil jij niet alleen lezen over, maar ook zien hoe zij rijdt met een beperking? Zet deze datum dan alvast in je agenda!