Header Veluwe Hunt Slipjacht

Een bijzondere traditie: de slipjacht

De Veluwe Hunt is een slipjachtvereniging, opgericht in 1947. De slipjacht stampt af van de vossenjacht zoals deze vroeger in Engeland werd gehouden. De traditie wordt door de Veluwe Hunt in ere gehouden en ze laten tijdens Horse Event zien aan welke disciplines binnen de paardensport de slipjacht ten grondslag ligt. We gaan in gesprek met ‘Master’ Ad van Beijsterveldt en ‘Whipper-in’ Krijn Tol en ontdekken de prachtige historie van deze traditie.

De slipjacht stamt af van de originele vossenjacht zoals deze in Engeland werd gehouden. Het eerste dat opvalt tussen de twee jachten is dat er bij de slipjacht niet op levende dieren wordt gejaagd, maar op een imitatievos. Deze wordt ook wel de slip genoemd. Voor de groep honden (meute) is het spelletje echt; zij weten immers niet dat zij achter een jutenzak aanrennen gevuld met stro dat gedrenkt is in vossenurine. Aan het einde van de slipjacht krijgen zij wel hun beloning: een koeienpens, oftewel ‘the kill’. Binnen de slipjacht is de sliptrekker de persoon die het reukspoor uitzet en de route dus bepaalt. Hij of zij zorgt ervoor dat de route veel wisselingen in tempo heeft en natuurlijke hindernissen als slootjes en omgevallen boomstammen. Hiermee krijgen de ruiters een prachtig zicht op de meute die aan het werk is. Daar draait het tenslotte om.

De meute
De Veluwe Hunt heeft zijn eigen kennel en fokt zelf honden voor de meute. Sinds een aantal jaar bestaat deze uitsluitend uit ‘bitches’, oftewel teefjes. Door op deze manier te fokken en de meute samenstellen heeft de jachtvereniging haar eigen fokbeleid in handen. Op die manier weet de Veluwe Hunt exact welke honden het spoor altijd vinden, welke honden spoorvast zijn en welke honden geschikt zijn om de jonge honden op te leiden. De reu waarmee ze fokken wordt gehuurd bij zusterverenigingen. De puppy’s blijven tot acht weken bij hun moeder. Daarna worden ze bij leden van de vereniging in huis geplaatst voor verdere opvoeding en socialisatie. Wanneer ze ongeveer zes maanden zijn komen ze terug in de meute en leren ze om in een pack te lopen, hiervoor krijgen ze een maatje toegewezen in het pack. Dit maatje is vaak een oudere ervaren hond, die de jonge hond alles leert. De honden worden in de kennel verzorgd door een gestelde kennelman of -vrouw, die ze nauwlettend in de gaten houdt. De ‘huntstaff’ komt dagelijks langs om de honden extra beweging te geven door lange boswandelingen te maken of een eindje met ze te gaan fietsen. Tijdens de slipjacht heeft Quirijn Kalkman, de Master with the Horn, de leiding over de honden. De Whipper-in, Krijn Tol, kent alle honden bij naam. Dat is ook nodig, want als er een hond afdwaalt heeft hij de taak de hond weer aan te laten sluiten bij de meute.

 

Wat je moet weten over de jacht
Tijdens een slipjacht wordt er zo’n twintig tot dertig kilometer afgelegd, verdeeld over drie of vier runs van ongeveer zeven km. Na elke run is er pauze voor paard, hond én ruiter. Tijdens deze pauze zet de sliptrekker het volgende deel van het spoor uit. Dit is het ideale moment om ervoor te zorgen dat alle dieren rust krijgen. Bij aanvang wordt een toelichting gegeven op het terrein wat men zal betreden. Denk aan bijzondere obstakels en punten waar het voor het paard wat zwaarder wordt. Ongeveer halverwege de jacht wordt er een langere stop ingelast, de zogeheten ‘sherrystop’. Hier geniet men met elkaar van een broodje en een drankje, zoals het de traditie betaamt. Het is als ruiter niet verplicht om alle runs mee te rijden. Je hebt de keuze om eerder te stoppen. Ook als je geen eigen paard hebt kun je meerijden, je kunt dan een ervaren jachtpaard huren. Het enige waar je aan moet voldoen is het bezitten van enige rijervaring en je houden aan de etiquette. Men vindt het belangrijk dat nieuwe ruiters zich uit eigen beweging netjes voorstellen, je paard en tuig er verzorgd uit zien en je de juiste kleding draagt. De rode jachtrok (jasje) stampt af uit het Engelse leger. Iedere vereniging maakt deze rok eigen door er zelf gekozen kleur kraag en knopen op te bevestigen. De Veluwe Hunt onderscheidt zich van de anderen door het dragen van een gele kraag. Dames hebben de keuze tussen een rode en een blauwe jachtrok. De knopen op een jachtrok geven de functie aan van iemand; drie knopen is voor de leden zonder functie, vier knopen voor de master, vijf knopen voor de Master with the Horn en de Hunt staff. Wanneer wordt geconstateerd dat de jacht voor een combinatie te zwaar wordt treft de organisatie maatregelen. Ruiters die geen lid zijn en puur om de ervaring een keer meerijden krijgen altijd een mentor toegewezen. Deze persoon begeleidt de ruiters de gehele jacht en ziet erop toe dat men verantwoordelijk met zijn of haar paard omgaat.

Horse Event
Op zondag 15 september vertelt Ad je alles wat je zou moeten weten van deze prachtige traditie. Je leert alles over de etiquette, het verzorgen en trainen van de meute maar ook het uitzetten van een spoor. Wanneer er nog tijd over is mogen kinderen de piste in om te knuffelen met de honden, want sociale honden zijn erg belangrijk voor de Veluwe Hunt!